Aan de rand van Hoorn, op een uitgestrekt terrein ten noorden van de Provincialeweg, verrees tussen 1927 en 1928 het Sint Bonifacius Missiehuis. Opdrachtgever was de Sint Joseph’s Congregatie van Mill Hill, de Nederlandse tak van een Engelse missiecongregatie. De Hoornse architect S.W. Langius ontwierp het gebouw in de stijl van de Amsterdamse School, een Nederlandse bouwstijl uit het begin van de twintigste eeuw die herkenbaar is aan het expressieve, ambachtelijke metselwerk. Die karakteristieke baksteenarchitectuur geeft het complex tot op de dag van vandaag zijn markante aanzien.
Het Missiehuis was een seminarie, een opleidingsinstituut voor jonge missionarissen. De eerste vijftig leerlingen namen het gebouw in gebruik, maar dat aantal groeide snel: in de jaren dertig verbleven er rond de honderd studenten. Zij werden er gevormd in talen, geloofsonderricht en praktische vaardigheden, in een streng ritme van gebed en studie, voordat zij uitreisden naar missiegebieden ver buiten West-Friesland. De kapel, gewijd in 1929, vormde het religieuze hart van het complex.
Het gebouw is opgezet als een klooster, met een hoofdgebouw rond een rechthoekige binnentuin en twee zijvleugels: de kapel en het zusterhuis. In 1983 sloot het Missiehuis zijn deuren. Daarna kende het pand wisselende bewoners, waaronder een tijd lang de GGD, waar menig West-Fries nog een prik heeft gehaald. In de jaren die volgden raakte het gebouw in verval. Het dak werd lek, de kelders liepen vol water, en het complex veranderde langzaam in een spookpand aan de rand van de stad.
Vanwege zijn architectonische en cultuurhistorische waarde geniet het Missiehuis, samen met de voortuin, de status van gemeentelijk monument.
- De historische foto’s op deze pagina zijn afkomstig uit de beeldcollectie van het Westfries Archief te Hoorn en zijn vrij te gebruiken. Wij vermelden de bron met dank aan het archief.
- Beeldmateriaal waarvan de herkomst of de rechten niet zijn vastgesteld, plaatsen wij niet. Meent u desondanks rechten te hebben op een van de getoonde beelden, neem dan contact op via bestuur@landgoedhetmissiehuis.nl, dan verwijderen wij het beeld of regelen wij de bronvermelding.
Het landgoed nu
Na jaren van verval begon rond 2018 de herontwikkeling die het Missiehuis nieuw leven inblies. Het monumentale hoofdgebouw is zorgvuldig gerestaureerd en herbestemd, met behoud van de vele oorspronkelijke stijlelementen. Waar vroeger missionarissen werden opgeleid, is nu een centrum voor tandheelkundige zorg en opleiding gevestigd. In de voormalige kapel vond een sociaal horecabedrijf een plek, waar mensen met een beperking meewerken. Die maatschappelijke functie sluit mooi aan bij het karakter van het gebouw.
De geslaagde herbestemming van het monument werd bekroond met de Pieter van Vollenhovenprijs, een prijs voor wie de uitdaging aangaat om een monument te behouden door het een nieuwe bestemming te geven.
Op het omringende terrein zijn moderne appartementengebouwen verrezen, ingepast in het parkachtige groen rondom het historische pand. Hier wonen sinds 2020 de bewoners van het landgoed, in nieuwbouw die respect toont voor de monumentale omgeving. Zo komen oud en nieuw op het landgoed samen: de statige baksteenarchitectuur van het monument, het water en het groen, en eigentijdse woningen.
Beheervereniging Het Missiehuis waakt over het gemeenschappelijke terrein en draagt zorg voor het beheer, het onderhoud en het behoud van dit bijzondere landgoed, voor de bewoners en voor de toekomst.
